“Je zal maar op weg zijn naar een periodetitel”

In de rubriek: DE KIJK VAN PAUL VAN LEEUWEN

De UEFA is wakker geworden en ziet in dat het zo onherroepelijk fout gaat. Durft men in te grijpen? De KNVB zet zijn eigen soapserie “piramide in ontwikkeling” opnieuw in beweging. We worden in de competitie nauwelijks verblijd door Zondag 1. De zaterdag-selectie ligt meer op koers met plaats vier.

De gekte op de transfermarkt

Het ziet er naar uit dat er beweging is bij de UEFA om aan de gekte op de transfermarkt een halt toe te roepen. Langzaamaan is de irritatie overal doorgesijpeld, en zelfs in de Europese politiek was er al hier en daar gemorrel te horen. Ik herinner mij dat dit al eerder tevergeefs op de agenda is gezet, maar er gebeurt gelukkig iets. Nu afwachten in hoeverre de druk erop wordt gehouden en maatregelen straks daadwerkelijk worden genomen. De disbalans hebben we de recente weken maar al te goed kunnen vaststellen  en komt er voor het volgend seizoen nu niets concreets en baanbrekends van de tekentafel dan houden we over niet al te lange tijd echt een onderonsje over voor de rijkste hobbyisten met hun speeltje.

de kijk van Paul

KNVB gelast een denkpauze in en bevriest promotie/degradatie

Eén ding kun je de KNVB niet ontzeggen en dat is dat het keer op keer verrast. Zo ook bij de vergadering van begin oktober. De KNVB heeft besloten dat dit seizoen geen Jupilerclub degradeert, en dat geen club vanuit de tweede divisie zal promoveren. Dit besluiten ze als het seizoen al een aantal wedstrijden op gang is. Goed voor de spanning. Je zal maar op weg zijn naar de eerste periodetitel. Hoe verzinnen ze het. En dan maar hopen dat ze in deze zelf gecreëerde kromme situatie het gedrocht  “beloftenteams” ook aanpakken door deze ploegen in een eigen afdeling te plaatsen, zodat die onzinnige en oneerlijke inbreng van nu meteen is opgelost. Heeft het tenminste straks nog iets goeds opgeleverd, alhoewel in ons voetballand de littekens weer meer zijn geworden met deze actie.

 De zondagselectie imponeert (nog) niet

De voorbereiding en de bekercompetitie verliepen redelijk gezien de resultaten. Maar zoals vaak is de competitie pas de echte graadmeter. Zo ook nu, want het begin is ons allesbehalve meegevallen. Het begon al direct in Gorinchem, waar het onbekende Unitas de gastheer was. Onze ploeg leek verrast te zijn door de fysieke kracht en felle inzet en delfde tenslotte geheel verdiend het onderspit. De volgende opponent, het Wateringse VELO, is geen onbekende, maar ook nu was Nieuwerkerk niet in staat de wedstrijd naar de hand te zetten. Een gelijkspel was dan ook een beloning waarmee te leven viel. De wedstrijd erna tegen het RVC’33 leverde weliswaar drie punten op, maar wederom stelde de ploeg na een flitsende start teleur in de resterende tijd. Met Den Hoorn stond twee weken later opnieuw een wedstrijd met een promovendus op het programma. Individuele klasse gaf de doorslag met Shayron Curiel en Sander Hoffmann in de hoofdrollen. VOC was het voorlopige dieptepunt met een beschamende 5-0 nederlaag. Ook de thuiswedstrijd tegen Boshuizen ging verloren en dat terwijl Nieuwerkerk na 70 minuten nog comfortabel met 2-0 leidde. Er is nog veel werk aan de winkel voor trainer Omar Khan. Nieuwerkerk is nog altijd geen eenheid en staat op dit moment te laag op de ranglijst voor de kwaliteit die het team wel degelijk bezit.

De zaterdagselectie heeft een bevlogen start en morst daarna punten

Met vallen en opstaan kreeg trainer Ron Luijten de ploeg tijdig op de rit en verraste vriend en vijand met een klinkende 2-8 uitslag in de derby met Moordrecht. Zo beginnen is een droomstart voor iedere trainer en motiveert spelers enorm. De eerste thuiswedstrijd in de geschiedenis van prestatief zaterdagvoetbal werd ook in een zege omgezet. Nu was Overmaas slachtoffer van de Nieuwerkerkse dadendrang. Op een regenachtig en saai sportpark in Rotterdam Oost was PKC’85 de volgende tegenstander. Nieuwerkerk “spaarde” de sympathieke sociaal culturele sportvereniging door slordig met de vele kansen om te gaan, maar acht goals was zeker imponerend. Nu was er de eerste serieuze test met Swift Boys als tegenstander dat zeker ook de duels niet schuwde en met de ervaring in huis ook het randje soms zocht. Toch trok Za 1 verdiend met 2-0 aan ’t langste eind. Bergambacht de week erop werd de eerste verliespartij. Volwassen worden in de duels. Het hoort erbij. Dat kan ook worden gezegd van een week later met Hermandad op bezoek. Tien tegen elf en een 0-2 achterstand zien goed te maken. Voor meer dan de 2-2 ontbrak ervaring en de gogme en dat had de tegenstander dus wel. Het lukte hen uiteindelijk na 90 minuten met de rug tegen de muur staan en knap keeperswerk. Vervolgens werd bij Hillegersberg opnieuw gelijk gespeeld. Trainer Ron Luijten ligt op koers met de ontwikkeling van het team.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s