Ik kan niet tegen onrecht

In de rubriek Scheidsrechtersbal door Marcel de Dood

Daar staat de voetbaltrainer voor de camera na de wedstrijd. Voor de vierde keer in zijn carrière is hij naar de tribune gestuurd. “Hoe kan dat?” is de terechte vraag van de journalist. “Ik kan niet tegen onrecht”.

Dat is het moment om door te vragen. Tegen welk onrecht kan de trainer niet? Een onterechte zege? Leraren en verpleegsters die veel minder verdienen dan hij? Het ontslag van zijn voorganger? Dat lukt eigenlijk prima. Zelfs met een onterechte nederlaag door een blunder van zijn keeper, heeft hij leren dealen. Hoort erbij. Totdat hij een wedstrijd verliest door een beslissing van de scheidsrechter. “Juist, dat onrecht. Daar kan ik niet tegen.”

“Juist, dat onrecht. Daar kan ik niet tegen.”

Onrecht aangedaan door een scheidsrechter is het ergste wat mensen kan overkomen. Alleen een bekeuring door een BOA, een parkeerwacht, komt in de buurt. Tegenslag die je overkomt door iemand met een functie, die jij nooit zal willen doen, roept de sterkste emoties op.

40960_big

Mijn tenen als scheidsrechter zijn lang. Ik zou inmiddels beter moeten weten en Oostindisch doof zijn voor aanmerkingen op de leiding. Dat lukt me niet.  Dus loop ik weer naar de dugout waar een coach hard staat te brullen dat ik toch echt geel had moeten geven aan degene die de penalty veroorzaakte die zijn team mee kreeg. “Als jij een keer normaal gaat fluiten, dan houd ik wel mijn mond.”

Na de wedstrijd komt hij naar me toe. “Sorry scheids, ik zat helemaal fout. Maar ja, ik kan niet tegen onrecht.” Ik vraag maar niet door.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s