Blessuretijd: Een trap tegen de binnenvoet met nare gevolgen

Marlies van der Weide verhuist in 2007 van De Bilt naar Nieuwerkerk. In De Bilt zit Marlies op tennis, maar bij een nieuw dorp hoort een nieuwe sport. Een stoere sport, net als grote broers Sander en Ronald. Marlies gaat op voetbal en speelt met de jongens in de D-pupillen. Ze valt al snel op door haar harde schot, neemt alle corners en vrije trappen en speelt het jaar erna een paar teams hoger. Probleemloos speelt Marlies drie jaar in de C-junioren, maar vanaf de B-junioren kan voetballen met jongens niet meer. De MA1 neemt Marlies graag op in hun team. Twee jaar lang is ze de jonge scholier tussen de studenten. Als die meiden doorstromen naar de dames, kan Marlies met dispensatie naar de MB1. Met nog steeds een hard schot en natuurlijk neemt ze alle corners en vrije trappen.

11056833_737197269712832_626881326_n.jpg

In al die jaren is Marlies niet geblesseerd geweest. Misschien een beetje aan haar knie, maar ze heeft nooit een wedstrijd gemist.

Op 13 december, in een koude uitwedstrijd in Vlaardingen, krijgt Marlies vroeg in de wedstrijd bij een duel om de bal een trap tegen de binnenkant van haar rechtervoet. Het voelt meteen niet goed.

Normaal stampt ze drie keer op de grond en dan gaat het wel weer. Nu haakt Marlies na een mislukte corner af. De verzorger op de club adviseert om te koelen en ze krijgt een bekertje met ijs. Nog dezelfde middag gaat Marlies met haar moeder naar de huisartsenpost in het IJsselland. De huisarts vertrouwt het niet en laat bij de spoedeisende hulp röntgenfoto’s maken. Daarop is te zien dat Marlies een extra botje aan de binnenkant van de voet heeft, en dat botje heeft een optater gekregen. Zo’n extra botje heeft Marlies aan beide voeten, nooit last van gehad, en nu dus wel. De voet wordt ingetapet en op krukken verlaat Marlies het IJsselland.

Ook de fysiotherapeut tapet de voet regelmatig in. Maar de pijn blijft. Vooral als Marlies er lang op staat, bij trap lopen en als ze op de tenen staat. Gewoon lopen gaat wel, al het andere doet pijn. Van voetballen komt zo natuurlijk niks.

Via de huisarts komt Marlies eind februari terecht bij de orthopeed. Die laat eerst een CT-scan doen, maar daarop is te weinig te zien. Er moet nu een MRI-scan gemaakt worden. Bij een CT-scan kun je met röntgenstralen vooral de botten zien, bij een MRI-scan zie je door een magnetisch veld ook de spieren. Weer wat geleerd!

Op 20 maart, meer dan drie maanden na de wedstrijd krijgt Marlies de uitslag: door de trap is het extra botje in de voet en de omgeving ervan beschadigd en is littekenweefsel ontstaan.

Dat is gaan irriteren en dat zorgt voor de klachten. Er is goede kans op genezing met volledige rust van de voet en dat kan door het hele onderbeen in te gipsen. Dat stelt Marlies nog een paar dagen uit, omdat ze een strakke spijkerbroek aan heeft.

Het gips moet er drie weken om blijven en omdat er kans op trombose is omdat het been te weinig beweegt, moet Marlies iedere dag bloedverdunners prikken. Daarvoor moet ze een naald recht de buik in prikken, best wel eng! Over drie weken moet de voet door rust genezen zijn, zo niet dan krijgt Marlies weer gips of moet het botje door een operatie worden verwijderd. Dat is een zware operatie, de pees moet aan een ander bot worden vastgezet. Daar moeten we nog maar even niet aan denken.

Marlies zal dit seizoen niet meer in actie komen, heel jammer, want MB1 kan kampioen worden. Het zou de eerste keer zijn dat Marlies kampioen wordt. Ze kijkt vaak bij het team, ook bij de Dames op zondag, de kans is groot dat Marlies daar volgend jaar bij gaat spelen. Lekker op zondag, dat is goed te combineren met werken bij de Plus op zaterdag en een studie Criminologie in Leiden. Want Marlies koos niet alleen een stoere sport, ze kiest ook een hele stoere studie!

.Johan van Streun, Extra botje aan de voet

De menselijke voet bestaat uit heel veel kleine botjes. In de basis is de anatomie van de mens bij iedereen hetzelfde. Op enkele plaatsen in het lichaam kunnen extra botjes voorkomen, zo ook bij de voet. Ter plaatse van het  os naviculare, dat zich aan de binnenzijde van de voetwortel bevindt kan een extra botje voorkomen. De extra botjes zullen in principe nooit samengroeien met het bestaande bot. De botjes zijn met elkaar verbonden door bindweefsel. Bindweefsel is door het hele lichaam te vinden en heeft een steunende en verzorgende functie.

 

Een extra botje hoeft geen klachten te veroorzaken. De klachten die optreden gaan gepaard met pijn en zijn meestal een gevolg van beschadiging/ overbelasting van het bindweefsel.

Dat is waarschijnlijk bij Marlies gebeurd, toen ze de trap tegen de voet kreeg. De pijn treedt met name op bij het belasten van de voet, zoals Marlies aangeeft. Het belasten van de voet, noodzakelijk om te kunnen verplaatsen, kan de genezing echter negatief beïnvloeden.

Marlies heeft de behandeling goed beschreven. Het gips is om rust te geven aan de voet. In een later stadium kan ook een voetzooltje helpen om de druk op de voet te verminderen. Als de pijn door conservatieve behandeling verdwijnt, is verder ingrijpen niet noodzakelijk.

Als dit niet lukt, dan kan een operatie nodig zijn, zoals Marlies beschrijft. Met fysiotherapie helpen we na de rustperiode om het onderbeen weer belastbaar te maken. Het duurt na een operatie, zoals boven beschreven, meestal maanden voor je weer kan voetballen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s